Hans-Gerd Harms aus Howiek-Westerstede hielt bei der Sonnenwendfeier am 19. Juni 2016 in Conneforde die "Feuerrede"

Leewe Heimatfrünn,

 

wi schrieft dat Jahr 2016 un fiert för dit Jahr hier in Connefoor tosomen dat Fest van de Sünnwend- Sünnwendfier - . Ick frei mi, dat Ji van Wiet un Siet no Connefoor kamen sind, üm hier bi de Sünnenwendfier dorbi to wesen. Solang as dat Spill  Eer – Mond und Sünn gifft, gifft dat ok Sünnwend. Germanen un Kelten hebbt all de Sünnwend fiert. Erst as de Jahr`n tellt wur`n, wussen wi, dat an`n 21. Juni de längste Dag un kortste Nacht is.

Hell flackert dat Füür, so as damals in`t Jahr 1920.

Junge Minschen har`n den olen Bruk wöller entdeckt un dat Füür wöller entfacht.

-         Dat Ole wur woller up de Been hulpen.

Dat bewiest doch, dat in een Tied, wo de Not in`t ganze Land groot weer, de Lüe fast tosomen stunn un sick nich ünnerkriegen leeten. Dat gung bet to`n 2. Grooten Weltkrieg so. No den grooten Weltkrieg – ji weet dat all, leeg alln`s an`n Bodden. Veele leeve Mitminschen, seker ok wecke van Jo, weer`n vertwiefelt un veele wussen nich in noch ut.

Groote Deele van de Heimat weern zerstört. De Minschen hier fungen an sick up Heimat un Kultur to besinnen. Veele Minschen sind ok vors no den Krieg hier herkomen und hebbt hier een neè Heimat funnen. Use eegen Landslüe weern dat. Se hebbt sick hier gau inlevt un sick anpasst. Se hebbt tosomen mit us de Gesellschupp funnen, hebbt Heimat un Moderspraak, Tradition un Heimatleev hochholen. Mit`n anner  sträven bringt veel in Gang. Dat süht man hier ok, un ok ganz besünners in us Ammerland.

Sünnwend  - een besünnere Tied –

Wo de Sünnstrahlen liek up de Eer fallt un de Nacht`n ganz kort sind. In disse Tied steiht de Natur groot dar. In disse Sömmersünnwendetied, wo allns bleiht un wast, wo all use heimischen Vagels ehr Konzert geevt un ehre Jungen flügge weerd, seggt wi Minschen de Natur Dank för Warmte un Licht, jus so at de Minschen, de dat all för 1000 Jahr deen dör een Füür üm disse Tied.

Worüm schulln wi den Bruk nich hochholen? All, de Heimat, Ort un Brauchtum plegt – dat willt wi, so meen ik jedenfalls all tosomen – schulln fast tosomenstahn. Scholln wietermaken mit de Sünnwendfier, so as vanabend hier up den Heinenbarg, wo ji woller dat Füürrad hendal welltern lat. – Dat Teken van Warmte un Licht –

Ole Art in alle Deele

-         at Leedgood

-         Volksdänze

-         Drachten

-         Olt Handwark un veeles mehr.

             Un nicht toletzt use schöne Moderspraak, us Plattdütsch

 

Un wat passt hier vanabend beter up den Heinenbarg, natürlich de Jungs un –Deerns, Manslüe un Fronslüe in Dracht mit den Volksdanz „ Sünnros“

Dat is allerdings so, dat wi wat doon mööt för us Heimat, us insett, vörleevt un wietergeft. Wenn dat disse Minschen nich mehr gifft, denn ward dat ganz dunkel in use Region. Dat Ganze mött mit Leev an`t Leben holen weern. Ok de nowassenden Generationen schulln ehren Deel inbringen. Olt un Jung, dat is dat, wat wi in de Heimatarbeit brükt. Wi mööt bannig uppassen, dat wi use Nakamen nich verleert. Wi all tosomen mööt allso noch mehr Övertügungsabeit leisten un de Jugend klar maken, dat sick dat lohnt hier to leben.  Lat us fast tosomenstahn un fastholen an uset Ammerland in`t Ollborger Land.

Wi staht darför in, hier to leven mit all de Festen, Brük un Eegenarten. Use Heimat kann us nümms nehmen. Is over allns goot wat wi Minschen doot? Disse Froog mööt wi us ok stellen. Wi sind ganz fix dorbi veeles in de Natur to zerstören. De Minsch is mit sien Technik un Chemie darbi, sik at Herrscher över Himmel un  Eer uptospälen. Un dat kann nich gotgahn. Wi alltohop schulln up de Natur achten. De Natur brukt us nich – man wi Minschen de Natur. Wi brukt wat to eeten – wassen deit genug, man is allns gesund?

Dat Water ward verunreinigt, de Buurn boot jümmers mehr Vehställe, de Unkrutvernichtung ward mit stark Gift mookt. Nahrung ward manipuliert. Een Ding ohn Enn. De Minsch is dorbi sik sülms umtobringen. De Natur wehrt sik. Ok Luftverunreinigungen nehmt to, un so ok Krankheiten. De Uproop geiht an Jo tosomen. Mithelpen, dat use Eer nich ut Gliekgewicht kummt. Ok use nowassenden Generationen scholln hier noch in use schöne Heimat leven könen,

Ik will nich swartmolen, ik will mit Jo tosomen Sünnwend fiern – Sünnwend dat Lichterfest -. Freidig willt wi morgens de Sünn begröten, mit Freiden an`t Wark gahn. Freidig schulln wi denn verkünn, dat wi use Heimat gern hebbt – denn, so meen ik, kann egentlich nix mehr schefgahn.

Lat us in`t Füür kieken un an de denken, de hier lange Jahrn`n de Füürreden holen hebbt un nich mehr ünner us sind.

Lat us in`t Füür kieken un lat us kort an de letzden Jahrn`n denken.

Wi weet bitlang nich, wat in een vereent Europa, wenn`t dat denn gifft, in de komende Tied up us loskummt. Seker nich alltoveel Goodes. Europa ward een Schmelztiegel van veele Völker – un dat kann nich goodgahn .

Wenn vors dat Füürrad hier an de Wopel van`n Heinenbarg rullt, denn –so wät wi hopen – dat sik in de nächsten Jahr`n woller Heimatfrünn infind, de den Heimatgedanken wieterdrägt. Heinenbarg un Connefoor scholln us noch veele Johr`n Brauchtum un Heimatgeföhl wietergeven.

Van`n Heinenbarg rullt dat Fürrad -  Sömmersünnwende nennt wi dat.

Dat Ganze is un blifft famos,

de Dänzerinnen un Dänzer danzt de Sünnros.

Use Heimat un us Heimatgoot blifft dat Best in us Land, ok wenn eenige meent, dat afdoon to möten mit een Hand.

 

D a t  g a h  J o  g o o d !

 

 

 

         c       Hans-Gerd Harms

                   Zwischenahner Straße 68

                   26655 Howiek-Westerstede