Marga Claußen aus Wiefelstede-Nuttel hielt bei der Sonnenwendfeier am 19. Juni 2005 die Feuerrede (siehe unten)

Füürreed anĎn 19. in Juni-Maand 2005 van Marga Claußen, Nuttel-Wiefelstede

 

Sünnwendfier 2005

Inín Kring ümít Füür, mit alle Mann,
dor is wat ganz besünners an.
Allís is oold un echt üm us to,
rein anners ward een dor tomoít.
Us Denken, wo geiht dat wiet,
biít hennin in de ganz oole Tied
un wunnern schull us gornich mal,
wenn een van us Vörooln keem up us dal
un segg "Kumm mit anít Füür, bliev nich stahn,
kannst bi mi geerín Ruus sitten gahn.
Kiek is mal mit mi inít Füür,
heff noch eenmal soväl Gedüür.
Laat de annern man dat Suusen dooín,
up Besinnen bloot, dor kannst up booín."
in us seggt eene StimmĎ "He hett rechíh."
man kuum sünd wi biít Füür woller weg,
hett us de rauhlose Tied al in,
is dat woll use Lävenssinn.

Marga Claußen

 

 

 

Wi all tosamen staht hier inín Kring ümít Füür, üm dat Sünnenwendfüür in dat Johr 2005. Johr för Johr staht wi hier in de Mittsömmernacht upín Heinenbarg. Wi seht de Funken spreihín un kiekt in dat groode Spillwark, wat de Funken drievt. Füür is Sellschupp, Füür gifft Warmde för Liev, Hart un Seel. Van Urtieden her stunnen de Minschen up dissen Plack van de Eer, hier inín Norden, anít Füür. Sömmer- un Wintersünnenwende sünd de grooden Feste vanít Johr, üm de Sünn dank to seggen. De Germanen dankten ehren Sünnengott Balder, aver all Minschen up use Eer, egal wo se lävt, dankt de Sünn, jedeen Kultur up ehre Aart. All wi Minschen hefft de sülvige Sünn, äben disse eene Sünn.

Väle Sagen över de Sünn, van Lecht un Düüster un van Söök ut uroole Tieden gifft dat. Nüms kennt se vandagen noch. Se hefft kienen Platz mehr in use drocke Tied, in use moderne Welt. Mag de Tied noch so modern wäsen, de Sünn steiht alltied anín Häven. Se gifft us eene Ordnung, up de wi us verlaten könnt.
Se gifft us de Doogtied un de Nachttied, wiel sik de Eer in eenen Dag üm sik süvst dreiht. Se gifft us de Johrestieden, gifft Fröhjohr, Sömmer, Harvst un Winter, wiel de Eer sik üm de Sünn dreiht. Meist 940 Millionen Kilometer wiet is de Bahn. Vör dissen Ümloop brükt de Eer 365 Dag, 5 Stunnen, 48 Minuten un 46 Sekunnen. Een Sünnenjohr is denn üm, een Kalennerjohr is rüm. Up disse groode Bahn gifft us de Sünn Lecht un Warmde un dorüm Läven för Minschen, Deerter un Planten. Överall up de Eer gifft dat anner Aarten van Minschen un Deerter, un överall gifft dat anner Aarten van Planten, un Bloomen in väle Clören. Allns wat lävt, paßt sik de Sünn an, up jedeen Placken van use Eer is dat anners. Wat för een groodet Wark.

Diít groode Wark van de Sünn steiht bi de Naturgesetze, de all dat Läven up de Eer een Gliekgewicht gäven doít, babenan. Dat Tosamenspill van all Naturgesetze, sünd dat groode Wunner, dat wi Minschen nich begriepen köönt. Achten un ehren schulln wi dat. Man doít wiít? Wi sünd dorbi, de Ordnung, de us ümgäven deit, to ruineeren. Ümmer gauer un gräsiger geiht dat.

In een grodet Sünnenbook steiht schräven, dat al siet över eene Million Johr Minschen up de Eer lävt un dat dat biít nu över 30 000 Generationen sünd. Egal, wenneer un wo dat do al Minschen gäven hett, dat Läven weer nich eenfach. De Minsch müß dör Düsternis un Küll. He müß kämpfen, üm to överläven un müß sik de Natur anpassen. Man he wurd eens mit ehr. Bi dat eenfache Läven dör över zigdusende van Johrín, behol de Natur ehr Gliekgewicht. Aver de Minsch wull mehr. Sein Denken un Probeeren geev em ümmer annere un grötere Upgaven. He erfunn Rechtschupp, üm sein Läven to verbätern. Man de Minsch wull do, un he will vandagen mehr, ümmer noch mehr. He probeert un probeert. He makt sik de Eer to eegen. Wat güstern noch goot weer, is vandagen nix mehr weert. Denkt he dorbi noch an de Natur un ehre Gesetze? Blivt de Eer us up Duur so erholen? Man wenn wi Minschen de Eer uk twei maakt, de Sünn blifft. Wi könnt nich no ehr to, dorüm köönt wi se uk nich ruineeren.

De Sünn ward alltied schienen un Lecht un Warmde gäven.

Warmde un Lecht gifft Läven.

Marga Claußen

© Alle Rechte bei der Autorin